Cusco, 30 mei 2006. Zie tevens Bolivia voor de laatste dagen daar.

Puno ligt evenals Copacabana aan het Lake Titicaca en vanuit Puno hebben we de beroemde Islas Flotas bezocht. Islas Flotas zijn eilanden die geheel gebouwd zijn van riet. Het zijn drijvende rieteilanden en bijna alles (huizen, boten etc ) zijn gebouwd van riet. De reden waarom deze mensen in het verleden rieteilanden hebben gebouwd, was om te ontsnappen van een bepaald Incavolk dat hen overheersde. De eilanden die de touristen tegenwoordig bezoeken, zijn echt voor de touristen gemaakt, maar er bestaan verderop in het Lake Titicaca nog steeds drijvende eilanden met authentieke mensen. Erg bijzonder om te zien. We hebben ook nog een stukje gevaren in een boot van riet. Als een boot goed gemaakt is, dan kan deze een jaar varen voordat het riet kapot gaat. xb4s Middags hebben we de Silustani graftombes bezocht, een van de bezienswaardigheden in de omgeving van Puno. Deze stammen uit de Pre-Inca en Incatijdperken. De volgende dag dan eindelijk vertrokkken naar de plaats die een van de hoogtepunten van onze reis in Peru moet worden, namelijk Cuscu (bekend om o.a. Machu Pichu). Cusco is inderdaad een erg leuke, gezellige, maar wel een heel erg touristische stad. In Cusco en haar omgeving is het meest bewaard gebleven van het oude Incarijk. Gisteren hebben we de stad verkend middels een tour en vandaag gaan we Incaruines in de omgeving bezoeken. Op ons lijstje staat vervolgens nog een tour naar de Sacred Valley en uiteraard het belangrijkste: het bezoeken van Machu Pichu zelf. Helaas, helaas kunnen we niet de beroemde Incatrail van 4 dagen lopen. Er worden slecht 500 mensen, inclusief alle dragers die de groepen begeleiden, per dag toegelaten en de trail is volgeboekt tot en met augustus. Mensen boeken de trail vanuit hun thuisland minimaal een half jaar van te voren. Aangezien wij ons niet vast wilden leggen qua tijdstip, hadden we besloten om niet van te voren te boeken, hetgeen we nu moeten bezuren. Het niet kunnen wandelen van de Incatrail  is voor ons een erg grote teleurstelling. We hebben ons inmiddels erbij neergelegd (zijn nu namelijk al een paar weken ermee bekend dat de incatrail niet voor ons is weggelegd) en maken nu andere plannen om Machu Pichu te bezoeken. Machu Pichu bezoeken  is namelijk geen probleem en dat is nu juist de highlight van de 4 dagen incatrail. Op dit moment doen we het echter een beetje rustig aan. Ilse heeft nu al meer dan 1,5 week buikklachten en Erik sinds drie dagen. We voelen ons slap en niet in staat om erg veel te ondernemen. Gelukkig is Cusco een erg leuk stad om rond te hangen en hopelijk knappen wij snel op. Een voordeel is wel dat we nu eindelijk veel tijd hebben om de fotoxb4s op de weblog te zetten. De update is dan ook gereed. Zie de links Argentinie, Chili en Bolivia. Dus ook Argentinie en Chili bevatten nieuwe mooie foto’s. Dit is een kleine selectie van onze belevenissen de laatste maanden. Tot slot hebben we gemerkt dat de provider van onze weblog heeft besloten om de weblog aan te passen. Hier zijn we niet blij mee, want de lay-out is niet meer zoals deze was, maar als jullie goed de log bestuderen, kunnen er nog steeds reacties worden geplaatst, wat we natuurlijk erg leuk vinden. We hebben nog 4 weken te gaan voor we weer terug zijn in Nederland, dus we blijven nog even volop genieten.

Adios
Erik en Ilse

Mancora, 12 juni 2006

De ochtend van 1 juni was drama. Tijdens ons ontbijt staat er rond 7.30 een Peruviaanse jongen in het hostel die zegt dat onze terugreis van Machu Picchu naar Cuzco verkeerd is geboekt en dat wij de treinkaartjes op het treinstation moeten gaan omruilen. Dat klonk ons vreemd in de oren en met behulp van de hoteleigenaar concludeerden we dat dat het probleem van de tourorganisatie is en niet van ons en dat wij dus niets gaan omwisselen. We hebben ons ontbijt vervolgens voortgezet. Wel een beetje stress natuurlijk, want we willen morgen naar Machu Picchu en de bus naar Arequipa is al geboekt. Geen tijd om Machu Picchu uit te stellen dus. Om 8.10 probeert de jongen + zijn oom het weer bij ons en de hoteleigenaar wordt boos. Om 8.30 gaan wij voor een hele dag op de Sacred Valley tour en we weten dus niet hoe of wat voor morgen. De Sacred Valley tour is erg goed en zeer mooi. Pisac, Ollantaytambo en Chinchero zijn prachtige Inca Ruines, hebben prachtige vergezichten en wederom mooie Inca verhalen gehoord. Om 18.30 zijn we terug in Cuzco en het blijkt nu dat we de terugreis kaarten hebben tot Ollantaytambo en dat we daar worden opgepikt en naar Cuzco worden gebracht door de tourorganisatie. Dit is niet waar we voor hebben betaald, maar we vinden het allang prima en het lijkt ons ook nog sneller ook. Onze magen zijn weer in orde en we hebben heerlijk gegeten die avond. Geen film gekeken, zoals de vorige twee avonden (Da Vinci Code en 11.14, beiden gratis bij 1 drankje van 1,5 euro). en we zijn op tijd gaan slapen.
Volgende dag om 5.45 staat de tourorganisatie op de stoep om ons naar het treinstation te brengen. Alles wordt uitgepraat met hen en het is oke zo. De trein vertrekt om 6.15 en om 10.15 zijn we in Agua Calientes. Ons gereserveerde hotel gevonden en om 11.30 liggen wij in de heerlijke hotspring bij een temperatuurtje van ca. 25 graden. Prachtige bergen om ons heen. Heerlijk. Dit is vakantie. De lunch is prima en verder een beetje geinternet en de marktjes afgelopen. Het avond eten is knudde met een rietje en we eten het dan ook niet op. Slechtste pizza ooit. Bij de buren een hamburger gegeten, die beter was.
De volgende dag om 5.30 ontbijt en om 6.15 vertrekt de bus naar Machu Picchu(MP) Om 6.45 begint ons MP avontuur en de gids met zijn rondleiding. Prachtig en indrukwekkend zeg. Het is echter wel af en toe mistig, maar dat maakt het weer extra misterieus. Alle klassieke fotoxb4s kunnen nemen, dus die vertellen wel waarom het echt een aanrader is. Ook naar Huayna Picchu geklommen, de berg op de klasieke fotoxb4s. Van hier uit is het uitzicht op deze door de Spanjaarden nooit ontdekte stad weer anders en minstens even indrukwekkend. Moe maar voldaan gaan we rond 12.30 weer terug naar Agua Calientes voor de lunch en internet. Om 16.20 vertrekt de trein en om 18.00 prive auto en om 19.20 aankomst Cuzco. Gelukkig een mooie 2 persoonskamer voor ons en we voelen ons toppie en gelukkig.
Heerlijk geslapen. De afgelopen dagen hebben we in 10 persoons dorms geslapen en dan lukt slapen altijd minder goed. Tevens vaak vroeg opstaan, dus deze nacht was welkom. Beetje in de zon gezeten en een film gekeken (Lucky Number Slevin) in de middag en om 20.30 de bus naar Arequipa genomen, de nacht door.
De bus was erg goed en om 5.00 al aankomst in Arequipa. Eerder dan we dachten, maar prima zo. Tussendoor is Alan Garcia de nieuwe president van Peru geworden gisteravond. Hij is de minst slechte kandidaat. De andere (Ollanta) was een vriend van Venezuela en dat zou samen met de vrienden van Cuba en Bolivia te veel van het goede zijn geworden in Zuid Amerika. Politiek leeft erg in Peru en Arequipa en er zijn dan ook rellen geweest hier, omdat hier Ollanta de favoriet was. Om 6.00 hotel gevonden en tot 9.00 verder gaan slapen. De Colca Canyon tour geboekt voor de komende 2 dagen en de bus naar Nazca voor de nacht als we daarvan terug komen. Boeken geruild en het museum van Juanita bezocht. Juanita is het best bewaard gebleven Inca mummie kindje dat in de Incatijden werd opgeofferd aan de goden, die hen moesten beschermen tegen vulcanen en andere rampen. Erg indrukwekkend en waardevol ook voor de onderzoekers van de Incatijden en geschiedenis in het algemeen.
Om 9.00 vertrokken richting de Colca Canyon met 10 anderen in een bus. Prachtige busrit door bergen en weer tot op 4.800 meter hoogte soms. Arequipa ligt op 2.300 en daar dus geen zware ademhaling voor ons. Gelunchd en geslapen in Chivay en de avond weer in hotsprings gelegen. Heerlijk wederom, met een biertje in het warme water. Daarna het diner met Peruaanse dansers en muziek. De volgende ochtend om 5.00 wakker, 5.30 ontbijt en om 6.00 in de bus richting de Condors door de Colca Canyon. Het is steenkoud, mede door de hoogte, maar rond 6.30 komt de zon er door en warmt het snel op. We rijden langs dansende kinderen (om 6.30!!) op straat, kerken, bergen en valleien met Inca en Pre-Inca terrassen en komen rond 8.30 aan bij de plek waar we de Condors moeten gaan zien. Eerst zien we ze laag in de vallei vliegen, maar dan komen ze door de warme wind gedragen langzaam omhoog. Eerst 1, dan 2, 3, 4 en rond 9.30 wel 15 of 20. Prachtig en zo dichtbij soms. Vanaf een meter of 3 zien we een hele familie landen op een rotsblok. Erg indrukwekkend met die vleugels van wel 3 meter breed. De terugweg dezelfde weg gereden en gelunchd. In Arequipa even geinternet en gegeten. Backpacks gepakt bij hotel en richting het busstation met de taxi. Om 22.00 vertrokken richting Nazca in een erg luxe bus (camabus. cama=bed) en heerlijk kunnen slapen zoals jullie wel begrijpen.
In Nazca vanaf het busstation rond 8.00 direct een localbus genomen richting de Mirador om de misterieuze Nazca-lijnen te bekijken. De Mirador bleek een stalenbouw constructie en geen berg zoals we dachten. En de lijnen waren niet erg indrukwekkend vonden we. Lang niet zo groot en volgens ons zijn ze gewoon getekend door iemand en dus niet misterieus. Weer terug naar Nazca en deels gelopen en deels een taxi gepakt om naar Pre-Inca aquaducten te gaan, die tevens als waterirrigatie functioneren. Dit was wel leuk en bijzonder. Een uur teruggelopen door de locale landbouwvelden, gelunchd en om 14.00 de bus naar Ica. Daar om 16.15 aangekomen en taxi naar de Oase plaats Huacachina gepakt, na eerst de bus naar Lima voor overmorgen te hebben geboekt. Huacachina en ons hostel zijn echt relaxed. We zitten tussen allemaal mega hoge zandduinen aan een zwembad in de zon tussen palmbomen. Het kan slechter toch? In de avond met de BBQ meegedaan en David en Catherine uit England ontmoet. Leuke avond met hen gehad en veel Cuba Libre (BaCo) tijdens de BBQ gedronken (All inclusive. haha).
Volgende dag, 9 juni, begint het WK en dus ontbijtje en snel aanschuiven bij de TV voor Erik met zo’n 30 anderen, voornamelijk engelsen, en Ilse lezend in de zon aan het zwembad. Duitsland wint met 4-2, maar de 2 doelpunten van Costa Rica waren volgens de Engelsen en de locale mensen gezien het harde gejuich het hoogtepunt van de wedstrijd. haha. Om 16.00 de Sanddunes Buggy tour. Super gaaf zeg. In een buggy met 9 personen al achtbaan-achtig door de mega hoge zandduinen crossend. Volgens Ilse moet Erik nu ook in alle achtbanen durven, want dit was heftiger volgens haar. Tevens sandboarden, hetgeen Ilse erg goed af ging. Erik nam geen risico met zijn knie, maar heeft erg leuke filmpjes van de stoere sandboardende Ilse gemaakt. Nog 2,5 week en dan kunnen jullie ze zien. Zonsondergang en nog een Oase gezien, waarna we met 6 anderen zijn gaan eten en drinken. De verrassing was het nagerecht…. Een paar gram gratis wiet. haha. De Italianen hebben het gerookt en wij hebben vriendelijk bedankt. Volgende dag om 8.00 Engeland met 1-0 zien winnen van Paraguay in een saaie wedstrijd, maar dat maakte de bierdrinkende (om 8.00 uur!!) Engelsen echt helemaal niets uit en dus klein feestje. Om 13.00 met de bus naar Lima.
Daar aangekomen hotel met TV gezocht (voor de wedstrijd van morgenvroeg tegen Servie) en in Miraflores de boulevard en het park bekeken. Dit is een leuk en veilig deel van Lima en hier komen we zeker terug voor we vertrekken. We hebben de bus voor morgenmiddag naar Mancora geboekt en dus kunnen we na de wedstrijd van het Nederlands elftal vertrekken.
Om 7.30 de wekker en om 8.00 het echte begin van het WK. In een meer spannend dan mooie wedstrijd zien we met ons 2en Nederland scoren en winnen. Dat voelt goed en we kunnen weg naar Mancora voor het strand hopelijk. De bus de nacht door is weer prima en Mancora blijkt een erg klein strand plaatsje te zijn. Vanochtend aan het strand gelegen en net gelunchd, Bennie Kruiders gebeld en gefeliciteerd met zijn verjaardag. Morgen blijven we nog voor een dag strand en dan gaan we een kleine 2 weken Ecuador bekijken, inclusief walvissen hopelijk.

Groeten,

Erik en Ilse

Mancora, 27 juni 2006

Zoals we in onze vorige update vanuit Ecuador hebben vermeld, zaten we vast in de plaats Guayaquil ivm stakingen tussen de plaats Machala en de grens met Peru. Aangezien we ons vliegtuig a.s vrijdag vanuit Lima in Peru niet willen missen, hebben we ondanks adviezen van de Nederlandse overheid om in deze landen ver weg van stakingen te blijven, toch besloten de staking op te zoeken en te bezien of er toch nog een mogelijkheid is om de grens te bereiken. Nou het is ons na een dag reizen gelukt, maar het was geen pretje. ‘s Ochtends vroeg met een lokale bus vertrokken richting Machalla. Na een reis van 3,5 uur inclusief een stop van een kwartier omdat uit de motor allemaal rook bleek te komen op een bepaald moment en iedereen de bus diende te verlaten, zijn we ergens op een kruising uit de bus gezet met het advies om de bus aan de overkant te nemen richting de grensplaats Huaquilles. Dit hebben we gedaan, maar na ongeveer 20 minuten stonden we al vast midden tussen allemaal schreeuwende en stakende mensen. Samen met de rest van de bus uitgestapt en vervolgens bepakt en bezakt met een aantal mensen die ons wel aardig en betrouwbaar leken de staking ingelopen. Wegen waren geblokkeerd met zand, stenen en vrachtwagens en in het begin veel schreeuwende en agressief ogende mensen. Na ongeveer een half uur in de velle zon met al onze tassen te hebben gelopen kwamen we bij het einde van dit deel van de staking. Ilse kreeg onderweg nog allemaal roet uit een knalpijp van een vrachtwagen over zich heen en was net zwartepiet (kon er ook nog wel bij). Een man die we in de bus hadden ontmoet en die ons op het eerste gezicht betrouwbaar leek (later bleek hij dat niet te zijn, want hij wilde namelijk dat wij zijn vervoer betaalden omdat hij zogemaand onze gids was vertelde hij aan iedereen. We konden genoeg spaans verstaan en spreken om hem duidelijk te maken dat daar geen sprake van was), vertelde ons dat aan het einde van de staking wel bussen zouden staan die we konden nemen. Nou nee dus. Na flink onderhandelen zij we uiteindelijk met 10 mensen achterin een pickup truck gestapt die ons naar het volgende stadje zou brengen. Daar aangekomen hebben we weer met de chauffeur onderhandeld om ons naar de grensplaats te brengen. Na 10 minuten rijden wederom staking, maar nu van allemaal taxichauffeurs die met 10-tallen auto’s tegelijk agressief op ons af kwamen rijden. We zijn snel omgekeerd met de auto. Maar wat nu, er was geen andere weg, dus uiteindelijk weer besloten die kant op te rijden en verder te gaan lopen. De taxichauffeurs lieten gelukkig de lopende mensen wel door en na een half uur lopen kregen we weer een pickup truck taxi aangeboden, waar ilse bijna uitviel omdat deze wegreed en zij nog niet in de truck zat. Na 5 minuten weer blokkade. Weer eruit, verder lopen en lopen en lopen. Ja einde van de blokkade was in zicht en daar stond een grote bus op ons te wachten. Joepie!!! Wij opgelucht de bus in die ons bijna bij de grens kon afzetten. Bijna, want daar was de laatste blokkade. Weer uit de bus, tassen mee, velle zon en wandelen. Einde blokkade, taxi met twee erg aardig en betrouwbare oudere peruviaanse vrouwen naar de grens gelopen voor onze exitstempels van Ecuador. Taxi bleef op ons wachten terwijl wij weer geconfonteerd werden met de onwillige en niet werkende ambtenaren, waardoor we erg lang moesten wachten op een stempel. Eindelijk stempel, reis vervolgt met taxi totdat deze niet verder kon. Weer uit de taxi, midden door de grensplaats gelopen (erg onprettig met allemaal mensen die aan je zitten en iets van je willen). Uiteindelijk weer met de twee peruviaanse vrouwen een taxi genomen naar de immigratiedienst van Peru ivm stempels. Taxi bleef weer wachten. Dat ging vrij vlot en eindelijk waren we dan in Peru. Met de de taxi uiteindelijk naar de grensplaats in Peru, Tumbes, gebracht zonder al te veel moeite. Vanuit daar hebben we de bus genomen naar Mancora, en uiteindelijk na nog een aantal stops, controles, problemen met onze baggage om 20:00 uur in Mancora aangekomen. Mancora = strand , dus vandaag en morgen heerlijk relaxen op het strand voor ons. Dat hadden we wel even nodig na de adrenaline van gisteren. We hebben ons verstand maar op nul gezet, zijn scherp gebleven en hebben geluk gehad dat we op een relatief eenvoudige manier toch nog in Peru zijn aangekomen. Morgenavond nemen we de nachtbus naar Lima en daar komen de 29e juni in de ochtend aan. Dan nog 1,5 dag in Lima en 30 juni om 19:55 uur plaastelijke tijd vliegen we terug naar Nederland, waar we 1 juli om 18:45 uur naar verwachting zullen landen, na tussenstop in Madrid. We hopen dat alles volgens planning blijft lopen. Een ding hebben we wel geleerd in de landen die we het afgelopen halfjaar hebben bezocht, namelijk dat niets normaal en volgens verwachting gaat. We hebben erg veel zin om naar huis te gaan en iedereen weer te zien, met name na ons avontuur van de staking is het voor ons wel even genoeg geweest.

Adios
Erik en Ilse