El Chalten (Argentinixeb) 31 maart 2006 De 14e maart vertrokken uit Pucon en Chili voor even achter ons gelaten. Door het Andesgebergte zijn we met de bus gehobbeld naar San Martin de Los Andes in Argentinixeb. Prachtige natuur, maar de wegen zijn van grind en leek op die richting Xiahe in China. San Martin is een duits achtig wintersport plaatsje met schattige houten huisjes. We hebben hier heerlijke beef de chorizo (sappige, dikke biefstuk) gegeten voor 4 euro. Muy Bien. Volgens ons is er weinig verschil tussen Argentinixeb en Chili. Zelfde mensen, zelfde natuur, zelfde taal, alleen mucho goedkoper. We hebben hier een dag heerlijk gewandeld, van het uitzicht genoten en zijn de volgende dag richting Bariloche vertrokken. Voor de reis verwijzen we naar de rit hiervoor. Bariloche is een copy van San Martin, maar dan alles veel groter. Vooral het meer (Nahuel Huapi lago). Tevens staat het bekend om de chocola en daarvan hebben we ruimschoots genoten. Al 2 weken trouwens, dus puistjes zijn overal omhoog gekomen, evenals gewicht, dus ff afkicken, hetgeen Ilse slecht afgaat. Jaja, nog steeds dezelfde snoepkont als voorheen. We hebben 2 dagen heerlijk gewandeld. Af en toe een behoorlijk pittige klim ertussen, maar zoals al eerder geschreven, we zijn intussen ervaren wandelaars. Tevens inkopen gedaan: Nieuwe backpack voor Ilse (oude scheurde steeds verder in), EINDELIJK een spijkerbroek (de argentijnen zijn zo modebewust, evenals veel andere jongere reizigers, dat Ilse zich underdresst voelde in onze praktische, afritsbare, sneldrogende kleding en dus moest er een moderne spijkerbroek worden gekocht), wandelsokken, sjaal voor Erik, ondergoed, muts Ilse en regenbroeken (laatste dingen voor de naderende Torres del Paine tocht). Tevens zwangere Linda op MSN en webcam aangetroffen. Superleuk om haar te zien met dikke buik. Afgesproken om in Puerto Montt (weer in Chili) met de gehele familie via msn en de webcam te chatten. Dit was erg leuk in Puerto Montt. Charles, Beppie, Matthijs en Linda bleken nog niets verandert, hetgeen we ook niet hadden verwacht. Leuk en goed gevoel aan overgehouden, mede omdat we de webcam ook na Lindaxb4s bevalling willen gaan gebruiken. Puerto Montt is een saaie havenstad, waar je alleen maar komt om op de Navimag Ferry te stappen. Ook Erik aan een moderne spijkerbroek geholpen en veel fotoxb4s op de weblog kunnen zetten door een snelle computer. De Navimag Ferry was leuk om te doen, maar wel prijzig voor wat wij er voor terug kregen. Veel is namelijk afhankelijk van het weer. Goed, droog weer betekent veel op het dek zitten in de zon, walvissen spotten, van de bergen en gletsjers genieten e.d. Dit hebben we alleen de laatste dag gehad. De andere dagen vooral binnen gezeten, hetgeen overigens erg gezellig was. Rudolf en Petra uit Friesland hebben we namelijk ontmoet en het klikte goed. Ook qua drank (tempo en hoeveelheid hahaha). We hebben hierdoor en 1 zware heftige nacht op open zee (met klapperende kast en wcdeuren, vallende backpacks, overgevende mensen in andere cabines en een bed waar je door de hoge golven bijna uitviel) te weinig slaap gehad. Ilse heeft zelfs in kennelijke toestand die nacht over een ontsnappingsplan bij een zinkend schip liggen nadenken. haha. Op het eerste gezicht meer iets voor Erik, maar gelukkig beiden niet zee- en alcoholziek geweest. Na 3 dagen boot in Puerto Natales aangekomen en de eerste uren echt zeebenen gehad. Stilstaan leek onmogelijk. Direct dezelfde dag alles gekocht, gehuurd, ingeslagen voor de Torres del Paine trekking van 4 dagen. Ja, we gaan de beroemde en beruchte ‘W’-track lopen in het prachtige PN Torres del Paine. 4 dagen lopen met backpacks, 3 nachten camperen en veel afzien. De omgeving was echt zo verschillend, de bergen en bergtoppen schitterend, afwisselend met eeuwig sneeuw, riviertjes, gletsjers, watervallen, wilde paarden, lamaxb4s en ontelbaar veel vogels, zonsopkomsten en -ondergangen, miljoenen sterren in de nacht en het zuiverste water gewoon uit de rivier drinken. Onvergetelijke dingen, evenals de zere benen, ruggen, schouders, heupen (van het liggen op veel te dunne matjes in de tent), voeten, tenen, enz. De ochtend was echt telkens weer zwaar om op te starten. Klam en stram, 4 dagen niet douchen, 4 dagen tent op en afbreken, zelf eten maken op een gasstoofje, wind en regen trotseren, maar vooral ook zon en voortreffelijke uitzichten en vaak gezellige mensen die hetzelfde meemaken en dat geeft toch een band, zullen we maar zeggen. We hebben tijdens deze tocht Fernando en Anna ontmoet, waar we nu nog steeds min of meer mee samen reizen. Fernando (geboren Chileen) en Anna (geboren Poolse) zijn Australiers en hebben zoals veel mensen ongeveer dezelfde reisplannen als ons in Patagnonie en dat is wel gezellig, leuk en ook handig. We zijn na de Torres namelijk naar Calefate gegaan, waar we de grootste gletsjer van de wereld hebben gezien, met telkens afvallend ijs. Met ons 4′en een Renault Clio gehuurd en op pad gegaan naar Gletsjer Perito Moreno. 14 km lang, 5 km breed, 55/60 meter hoog. Als je er staat kun je het je amper voorstellen. Zo veel ijs, zo blauw, telkens een andere kleur blauw door ander licht inval en verschillende dichtheid/concentratie van het ijs en het geluid dat je hoort als er ijs afbreekt. Superb. Na tevens een dagje relaxen zijn we nu in EL Chalten gearriveerd om de komende 2 dagen een dag hicking te maken door het FitzRoy gebied. Net als Perito Moreno heet dit het PN Los Glacieres. Het beloven wederom 2 geweldige dagen xe1 la Torres del Paine te worden als we de mensen mogen geloven die het al hebben gelopen. Nu alleen telkens vanuit EL Chalten in een Hostel en dus geen zware backpack met tent, 4 dagen voedsel e.d bij ons, maar gewoon een dagrugzak. Algemene indruk tijdens Chili en Argentinixeb: Veel, veel, (te) veel straathonden; Alle rassen door elkaar ge***** en ze vinden het erg leuk om Erik (de hondenvriend haha) te pesten door achter hem aan te blijven lopen. Voelen honden dan echt angst?; Leven in Chili is veel duurder dan in Argentinixeb (door de economische crisis 3 jaar geleden) en veel meer westers dan we hadden verwacht; Bussen lopen op tijd en zijn nog luxer dan in Nederland; Zondag is volgens katholiek gebruik echt bijna alles gesloten en weinig mensen op straat; Scholieren lopen allemaal in schoolkleding. Meisjes zoals de Britney Spears-look en jongens als echte heertjes; Patagonixeb is qua natuur nog echt puur natuur. Heerlijk rustgevend en je kunt echt dagen ‘van de wereldbodem’ verdwijnen als je wilt; Israelische reizigers zijn niet onze vrienden en zullen dat ook nooit worden; Waar hun arogante houding vandaan komt weten we niet, maar het feit dat ze vriendjes van Amerika zijn en zich onaantastbaar achten heeft er volgens ons zeker iets mee te maken; Uiteraard zijn er altijd enkele uitzonderingen en die hebben we ook wel getroffen; Mensen zijn rustig, vriendelijk (geen BBQ tangen hier. haha), behulpzaam en maken zich niet druk, ook de serveersters in een restaurant dus niet; De autoxb4s zijn of geweldig groot, nieuw en gaaf of het trabant type (oude peugeotjes, fiatjes) met scheuren in de ruiten en overal deuken; Het reizen in Chili en Argentinixeb bevalt echt super goed. Het is echt een aanrader voor jong en oud. Goed bereisbaar, eventueel met campers, geweldige nationale parken, aardige mensen, goed eten, goede wijn en we hebben nu ook echt het gevoel een stuk relaxter te reizen. Af en toe een dagje relaxen, gewoon naar buiten kijken in Patagonie (want overal waar je kijkt zijn bergen, sneeuw, meren) en op naar het volgende plekkie. De komende weken (maand april) zal Ushuaia (zuidelijkste stad in de wereld), Buenos Aires, de noordelijk gelegen en grootste waterval van de wereld (incl. Braziliaanse kant), Cordoba, Mendoza en de hierboven noordelijk gelegen plaatsen worden aangedaan. Het weer zal warmer worden en de cultuur die we tot nu toe nog niet echt hebben gevoeld zal hier meer aandacht krijgen. Adios. Erik en Ilse Buenos Aires, donderdag 13 april 2006 We hebben zojuist te horen gekregen dat de zus van Erik, Linda, is bevallen van een gezonde dochter genaamd Eva oude Elberink. Ja, Erik is oom geworden. Wel een beetje onwennig gevoel hoor, maar dat zal snel wennen denken we. Geweldig wonderbaarlijk dat de natuur dat allemaal xb4zomaarxb4 voor elkaar krijgt. We zijn echt gelukkig en super blij. Voornamelijk natuurlijk voor Linda, Matthijs en natuurlijk de opaxb4s en omaxb4s. Wij kunnen nu ook weer ontspannen en hoeven niet elke dag in spanning de mail te checken over naderende bevallingen. We voelen ons er erg goed bij en hopen de familie snel te spreken en te zien via de telefoon en een webcam. 1 April op tijd in El Chalten opgestaan om te gaan wandelen in het Fitz Roy gebergte. De dag begon goed met een zonnetje. De rode, oranje en bruine herfstkleuren van de bomen en de struiken zijn in deze tijd van het jaar heel erg mooi. Tevens hebben we een aantal echte Woodpeckers mogen bewonderen. Geweldige beesten zeg! Ze hakken echt met hun snavel gaten in de boom. We hebben natuurlijk fotoxb4s gemaakt en zelfs met ons kleine cameraatje een filmpje van ze kunnen maken. Prachtig om te zien en te horen. Rond 12 uur, aan de voet van de laatste beklimming om Fitz Roy aan de laguna de los tres te zien liggen, sloeg het weer om. Harde wind en lichte regen. Halverwege werd het weer slechter, maar de mensen die van de top kwamen, vertelden ons dat het erg mooi was en dus de moeite waard om door te gaan. Dan maar doorklimmen. Ponchoxb4s aan voor de regen. Door de wind werkte dit echter averechts en de wind kreeg nog meer vat op ons en op de bril van Erik. Op de top 5 seconden naar het meer gekeken, Fitz Roy was onzichtbaar door de wolken, regen en wind. Als een speer terug naar de voet van de berg en schuilen in een shelter. De regen hield aan, dus we moesten er wel doorheen. Als gekken door de regen gerend en de route in 1 uur en 45 minuten gelopen, terwijl er normaal 3 uur voor staat. We waren echt zeiknat tot op de onderbroek en je voelde je voeten soppen in de schoenen. Balen zeg, want we wilden de volgende dag weer wandelen, maar de schoenen waren echt door en door nat. xb4s Avonds doorgebracht met Fernando en Anna die inmiddels ook in El Chalten waren aangekomen. De volgende dag scheen de zon weer en was onze kleding en schoenen dankzij de verwarming weer droog. We zij die dag naar Cerro Torro gewandeld. Wederom erg mooi en erg warm weer met wel veel wind. sxb4 Avonds met de bus teruggegaan naar El Calefate om de volgende dag het vliegtuig te nemen naar Ushuaia, de zuidelijkste stad van de wereld. In Ushuaia aangekomen, bleek het weer redelijk goed te zijn en werd ons geadviseerd om dezelfde dag nog de tour met de boot naar de pinguins, zeeleeuwen en vuurtoren te maken, omdat het weer elk moment kon omslaan. Tour was leuk, maar we beginnen al een beetje verwend te worden, want we hadden dit allemaal al in La Serena in Chili gezien en hadden misschien iets meer verwacht. We hadden gedacht dat het een heel bijzonder gevoel zou zijn om in de zuidelijkste stad van de wereld te zitten, maar eigenlijk voelden we ons niets anders. Toch hadden we het niet willen missen. The seafood, het NP Tierra del Fuego waar we uiteraard hebben gewandeld, de door ons gemaakt trip met een gehuurde auto, het maritime en prison museum (waar we o.a. over het schip de Eendracht hebben gelezen die naar Kaaphoorn is gevaren en dit deel van het continent heeft ontdekt), maakte de trip naar Ushuaia wel de moeite waard. Het enige nadeel was de kou, regen en zelfs sneeuw en dat we 3 dagen langer dan gepland in Ushuaia zaten, omdat de 6 vluchten per dag naar Buenos Aires allemaal volgeboekt bleken te zijn de komende dagen. Toch was dit voor Ilse niet zo heel erg, omdat zij die dagen een beetje kon bijkomen van een griepje. Waar ze dit heeft opgelopen, is ons een raadsel. Op 8 april xb4s avonds om 10 uur met een uur vertraging dan eindelijk met het vliegtuig naar het warme Buenos Aires. Om 1 uur xb4s nachts aangekomen en met taxi naar het door ons reeds gereserveerde hotel gebracht. Het gevoel over BA was direct goed. Levendige, moderne stad met veel statige gebouwen. Ilse vindt de stad wel een beetje op Barcelona lijken, maar dan in het groot. De kamer in het hotel bleek prima, maar helaas 1 probleem xa8muggenxa8, muggen en muggenxa8. Om 2.30, 3.00, 4.30, 5.30, 6.00 en 7.00 uur muggen vermoord. Conclusie, weinig slaap gehad en de muggen moeten intussen wel dood zijn. Dit bleek xb4s avonds echter niet het geval te zijn. Nadat Ilse, inmiddels door Erik omgedoopt tot de xb4muggenkillerxb4, weer een x aantal muggen had vermoord en we tot de conclusie kwamen dat er nog veel meer waren, hebben we besloten om de klamboe maar te gaan gebruiken. Wie had nu gedacht dat we onze klamboe voor het eerst in BA moesten gaan gebruiken. De eerste dag in BA hadden we direct al een planning, nl xb4s middags de wedstrijd van een bekende, fanatieke voetbalclub uit BA, namelijk River Plate, bezoeken. Kaartjes hadden we al in Ushuaia via internet geregeld. We hadden gehoopt op een bezoek aan een wedstrijd van Boca Juniors, de club van Maradonna, maar zij speelden die zondag uit. De wedstrijd was niet bijzonder op een wereldgoal van Zapata na, maar de sfeer wel. Ook Ilse heeft genoten. Aan het einde van de wedstrijd zongen en klapten we met de echte fans mee. Uiteraard moest onze grote voetbalfan Erik nog wel een souvenirtje van de club meenemen. Dit is het voetbalshirt van de club geworden. De volgende dag echt BA gaan verkennen. De mensen uit BA starten met een ontbijtje bestaande uit koffie,thee met een medialuna(croissant) in een cafeetje. Zo zijn wij onze dag dus ook begonnen. Vervolgens zijn we de stad te voet gaan verkennen, hebben gewinkeld, vliegtickets BA-Iguazu en Iguazu-Cordoba geregeld, de middag in een park doorgebracht en xb4s avonds geweldig gegeten. Het eten is hier, evenals de andere landen, wederom geweldig. Je kunt echt een eettocht door BA maken, wat we ons kennende uiteraard ook deze dagen gaan doen en hebben gedaan. Helaas heeft al het lekkere eten dat er te krijgen is en wat wij dankbaar consumeren er wel in geresulteerd dat ons gewicht niet meer is zoals het was. Zeker omdat we nu ook niet sporten, nou ja alleen maar wandelen. De volgende dag de wijk Palermo, Palermo Viejo en de rijkste wijk van BA bezocht, alsmede een begraafplaats waar o.a. Evita Perron ligt begraven en een Japanse tuin.xb4s Avonds naar een tango show geweest, want wie in BA geen tango heeft gezien, heeft de stad niet goed gezien. We hebben gekozen voor een tangoshow in een klein cafeetje ipv van een grote show. Dit bleek een goede keuze te zijn. In dit kleine, knusse cafeetje, met rode wijn en tappaxb4s hebben we een enorm leuke avond gehad. Woensdag de 12e april zijn we in de wijk Boca en San Telmo geweest en hebben in Boca het stadion en museum van Boca Juniors bezocht en tevens de beroemde gekleurde huisjes in de wijk Caminito bekeken. Ook die dag een heerlijke ontspannen dag gehad en zo af en toe een terrasje gepakt, in een parkje gezeten en van de straatmuzikanten genoten. We hebben voldoende tijd om Ba te verkennen, omdat de vluchten die we wilden boeken naar Iguazu en Cordoba volgeboekt waren op de dagen dat we wilden. Aan de ene kant is het heerlijk om een paar dagen extra in BA te zijn, maar aan de ander kant ook weer niet. We willen nog zo veel mooie dingen gaan bekijken en we realiseren ons dat we alle dagen die er nog zijn wel nodig hebben. Vandaag hebben we een rustige dag gehad en veel internet gechecked ivm met de bevalling van Linda. Verder hebben we nog wat geshopd. De schoenen hier zijn zo goedkoop dat Ilse moeite heeft om niet alle schoenen te kopen. Helaas is het verzenden naar NLD zo duur dat we toch hebben besloten het shoppen maar te beperken. Tot 3 paar schoenen tot nu toe. UPDATE VAN DE FOTOxb4S VAN CHILI EN ARGENTINIE TOT NU TOE STAAN ER OP!!!!!!! Chau Senores en senioritas!! Oom Erik en Tante(toch wel een beetje) Ilse Newsflits Bevallingsupdate We hebben vanmiddag Linda en dochter Eva gezien via de webcam. Geweldig goed zien ze er uit en Eva is prachtig en was erg wakker en opende al mooi vaak haar oogjes. Geweldig om te zien. Tevens hebben we hen gesproken en Linda en Matthijs hebben ons gevraagd of we Peetoom en Peettante wilden worden. Uiteraard willen we dat. We zijn erg vereerd en zijn erg trots om dat te mogen zijn. Zeker in deze speciale tijd voor ons allemaal omdat we zo ver weg zijn en Eva en Linda niet even kunnen aanraken en of voelen. Dus niet zomaar Oom en Tante, maar echte Peetoom en Peettante. Dat voelt extra goed aan en we zijn beide erg gerustgesteld merken we sinds we ze hebben gesproken en gezien. Alles er op en er aan en een kerngezonde moeder en dochter. Wat wil je nog meer als broer. Nu Ilse Peettante is (gaat worden), moeten we volgens Ilse wel gaan trouwen, anders is ze geen echte Tante. Dat moet de toekomst misschien ooit maar gaan uitwijzen, maar voorlopig genieten wij dus dubbel op van onze mooie reis, die nu alleen nog maar mooier is geworden. Morgenvroeg naar Iguazu en dan 2 dagen de grootste watervallen van de wereldbekijken vanuit eerst Brazilixeb (komen we dus ook nog even een dagje) en dan de 2e dag vanuit Argentinixeb zelf. Chau en een Zalig Pasen voor iedereen. Cordoba, 22 april 2006 Even een korte update voor jullie over onze activiteiten. Na 2 dagen de Iguazu Falls te hebben bekeken zitten we nu al enkele dagen in Cordoba. De Iguazu Falls waren echt voortreffelijk. We hebben genoten van elk moment en is zeker in onze top 5 terug te vinden van mooiste dagen, samen met The Great Wall, Perito Moreno, Torres del Paine en Sapa (ilse) of Tiger Leap Gorge (erik). Linda, je oude KLM collega’s hebben echt gelijk gehad. Very impressive allemaal. Verder hebben we besloten om in Cordoba een Spaanse cursus van een week te gaan volgen. Daar zijn we donderdag mee begonnen. Na een test die Ilse moest maken om haar niveau te bepalen bleek het lastig om haar bij gevorderden te zetten, omdat haar niveau daarvoor te veel was weggezakt na 10 jaar geen Spaans te hebben gesproken. Dus samen les volgen en met ons 2en in de schoolbanken voor 4 uur elke avond van 17.30 tot 21.30. Erg grappig en lachen af en toe. Met een lerares voor ons 2en alleen leren we veel en snel. Ilse krijgt extra dingetjes omdat ze anders te weinig leert en Erik krijgt vanaf de basis alles te leren en dat gaat vrij behoorlijk. Verder is Cordoba een echte studentenstad met veel jongelui. We zitten ook nog eens in een geweldig gezellig hostel. Er zijn zo’n 8 personen (Frank the Tank, Big John, Will the Pill, Robbie Coke, enz. ) die hier al weken zijn en het enige dat ze doen is spaanse cursus in de middag, dan bier drinken en feesten tot een uurtje of 9 of 10 in de morgen, slapen tot 13.00 uur en om 14.00 weer naar de cursus. Het is hier een soort Salou (vooral voor de vrijgezelle europeanen, die erg in trek zijn bij de argentijnse vrouwtjes), maar dan het hele jaar door. Ook wij weten al aardig in dit ritme mee te gaan en zijn al 2 keer tot een uurtje of 6.00 wezen stappen. We kunnen het nog steeds dus. haha. Elke avond rond 22.00 met zo’n 12 tot 16 personen eten in het hostel, waar voor ons wordt gekookt, daarna verder biertje drinken in hostel, daarna naar een bar en daarna een disco-achtige club induiken zijn zo ongeveer verder onze dagelijkse bezigheden. Voor een weekje is dit erg leuk, maar het is eigenlijk een beetje zonde van de tijd. Ach ja, het voelt goed hier, het is gezellig en erg goedkoop en de cursus Spaans is voor de rest van ons leven bruikbaar, dus we houden het nog wel even tot woensdag uit. Morgen naar de geboorteplaats en – huis van Che Guevara en een museum over hem bekijken, want we hebben geen spaanse les in het weekend. a.s. Donderdag naar Mendoza voor een dag of 2 en daarna naar het noorden richting Salta en dan San Pedro de Atacama in Chili om van daar uit naar Bolivia te gaan. Kortom wij vermaken ons opperbest en voelen ons weer even echte studenten. Chau Potosi (Bolivia), 10 mei 2006 Op 27 april 2006 zijn we ‘s avonds om 23:00 uur met de nachtbus vertrokken uit Cordoba naar Mendoza. Uiteraard hebben we ons tijdelijke studentenleven nog even goed afgesloten met een nacht uitgaan(hostalparty). Weekje Cordoba met cursus spaans was erg leuk en nuttig, maar we willen nog meer zien dan Cordoba alleen. Helaas bleek het vertrek uit Cordoba niet zoals gepland. De nachtbus had problemen met de airco, waardoor we meer dan een uur later vertrokken en vervolgens onderweg een aantal keren moesten stoppen. Uiteindelijk werd om 5:00 uur xb4s nachts besloten om niet verder te rijden en zijn we door een andere bus opgehaald en met veel vertraging naar Mendoza gebracht . Mendoza is de wijnstad van Argentinie en een bezoek aan de stad is niet compleet als je niet een van de vele bodegaxb4s hebt bezocht. Dit hebben we uiteraard ook gedaan en daarnaast lekker in de mooie parken van Mendoza rondgehangen. In Mendoza zijn we voor het eerst geconfronteerd met de criminaliteit. xb4s Nachts zijn in ons hostel 2 backpacks van een chileens en een duits meisje gestolen. De dieven zijn vermoedelijk via het raam waar Ilse sliep naar bovengeklommen. Gelukkig diefstal zelf niet meegemaakt, maar dit heeft ons wel weer scherp gemaakt. Op 29 april de nachtbus naar Salta genomen. Na een busrit van 17 uur (goed kunnen slapen) in Salta aangekomen. Erg leuk stadje met mooie gebouwen, alleen het weer zat niet mee. Erg koud en zelfs regen. Vanuit Salta wilden we naar San Pedro de Atacama in Chili gaan. Helaas bleek het niet mogelijk om tickets te kopen voor de eerstkomende dagen. Ticketsoffice gesloten i.v.m. weekend, de dag van de arbeid en de bussen lopen maar een keer per week. Dus besloten om een paar tours voor de aankomende dagen te boeken. Daar hebben we geen spijt van gehad. De omgeving van Salta is gewoonweg geweldig. De film Seven years in Tibet is in deze omgeving opgenomen. Degenen die deze film hebben gezien, weten nu hoe mooi de omgeving is. We hebben de plaatsen Purmamarca en haar prachtige 7 kleuren gebergte, Maimara, Tilcara, Uquia, Jujuy bezocht en de volgende dag Cachi en haar omgeving. Op 4 mei zijn we xb4s ochtends met de bus vertrokken uit Salta en Argentinie om naar San Pedro de Atacama in het noorden van Chili te gaan. De route door de Andes was erg indrukwekkend met als xa8hoogtexa8punt 4800 meter boven zeespiegel. Prachtig, maar echt wennen aan de hoogte en Ilse kreeg last van kortademigheid. Uiteindelijk in San Pedro de Atacama (ligt midden in de woestijn) afgezet. Er zaten nog twee nederlandse stelletjes ( Jan en Olga en Mark en Kim) in de bus en samen met hen hebben we een hostalletje gevonden en de tour naar de Tatio geisers de volgende ochtend en de tour naar de maanvallei voor de volgende middag geregeld en xb4s avond gezellig samen gegeten. De volgende dag om 3:30 uur uit bed voor de tour naar de geisers. Erg vroeg en erg koud (-7 Celcius). Van 2400 meter boven zeespiegel naar 4300 meter was evenmin een pretje. Kortademigheid en draaierig alsof je je bewustzijn verliest. Om 6:00 uur aankomst bij de Tatio geisers om daar de zonsopkomst te gaan zien. Helaas hebben Ilse, Kim en Olga de zonsopkomst niet echt meegemaakt. Allen geveld door de hoogte. Draaierig, misselijk en Kim moest zelfs overgeven van de hoogte. Een eng gevoel om de controle over je lichaam door de hoogte te verliezen. Gelukkig knapt Ilse tegen 10:00 uur weer op en kon ze nog genieten van de fantastische geisers en het landschap. Kim is helaas nog steeds ziek als we weer terug zijn in San Pedro. De planning was om samen met Kim en Mark de 3 daagse tour naar Uyuni in Bolivia te doen (Jan en Olga zaten op het einde van hun reis en gingen weer terug naar Santiago). Dit ging dus niet door en dus hebben we alleen de tour geboekt voor de volgende dag. xb4s Middags zijn we helaas zonder Kim vertrokken naar de Death Valley en vervolgens naar Valle de la Luna om daar de zonsondergang te bekijken. Erg geslaagde dag vonden we. Volgende dag om 8:00 uur vertrokken in 4wdrive voor onze hoogtestage van drie dagen naar Bolivia via Salar de Uyuni. We zaten met 6 personen plus chauffeur in een jeep. Henry en Hanna (broer en zus) uit Nieuw Zeeland en Dominiqe en Matthias uit Zwitserland, alsmede chauffeur Felix. Om 10:00 uur bereikten we de Boliviaanse grens na twee uur langs de Licancabur vulkaan te hebben gereden. We zijn weer snel in hoogte gestegen en zaten alweer op 3800 meter en dat zou die dag nog 4900 meter worden. Voor het eerst kennis gemaakt met de beroemde coca bladeren. Juist, de bladeren waar men cocaine van maakt. In Bolivia zijn de cocabladeren legaal, maar cocaine niet. Bijna iedere boliviaan nuttigt cocabladeren. Of ze trekken er thee van of ze kouwen erop. Het sap van de bladeren geeft een rustig gevoel en helpt tevens tegen hoogteziekte. Wij hebben de bladeren tot op heden niet geprobeerd omdat we hadden gehoord dat het sap van de bladeren erg bitter smaakt, vergelijkbaar met een verdoving bij de tandarts. Aangezien wij de maand december 2005 veel zijn geplaagd door de tandarts/kaakchirurg geloofden we het wel. We hebben de eerste dag verder nog Laguna Verde gezien, enkele geisers en prachtig gekleurde bergen. Rond 14:00 uur bereikten we onze slaapplaats voor de nacht en hebben we daar tevens de lunch gehad. De slaapplaats stelde echt niet veel voor. Bedden en een plek om te eten, maar geen warmtevoorziening,stromend water, laat staan een douche. De toilet was er nog net. xb4s Middag zijn we naar Laguna Colorado gereden. Dit is echt een van de hoogtepunten van onze reis. Een prachtig roodogend meer met ontelbaar veel flamingoxb4s. Helaas geen goede close-up foto van ze kunnen maken, omdat ze erg bang zijn. xb4s Avonds na veel moeite ons eten gekregen. Onze chauffeur Felix, die ons van eten en drinken moest voorzien, was namelijk nergens te bekennen en bovendien communiceerde hij niet met ons. We hadden veel slechte verhalen over de chauffeurs gehoord en die van ons leek daar wel onder te vallen. Later op de avond hoorden we dat hij ziek zou zijn, dus gaven we hem maar het voordeel van de twijfel. xb4s Avonds koelde het erg af tot ver onder de nul graden en aangezien er geen warmtevoorziening was, lagen we al om 8:00 uur met onze gewone- en thermokleding, in onze lakenzak en slaapzak en onder drie dekens in bed. Die nacht brachten we door op 4300 meter. Dat hebben we geweten, met name Erik. xb4s Nachts werd Erik wakker met een katergevoel. Hoofdpijn, misselijk, draaierig en uitgedroogde mond, allemaal verschijnselen van hoogteziekte. Ook Ilse was niet op en top, maar beter dan Erik. Helaas bleek de volgende morgen dat de paracetamol bij Erik niet had gewerkt. Nog een paracetamol, veel drinken en hopen dat we snel naar een lager gelegen gedeelte zouden rijden. Hoewel we niet in hoogte daalden, nam in de loop van de dag gelukkig de hoofdpijn af en kon ook Erik weer genieten van de vele flamingoxb4s (nu wel een close up foto kunnen maken), stonetree en wederom de mooie gekleurde bergen en woestijnlandschap. xb4s Avonds in het zouthotel aangekomen om daar te overnachten. Het zouthotel is ook daadwerkelijk van zout gemaakt. We hebben die nacht op een zoutbed voorzien van een matras geslapen. Daar eindelijk na twee dagen een douche kunnen nemen. Het woestijnzand zat echt overal. Bovendien konden we in ons hostel in San Pedro de Atacama ook geen douche nemen omdat de watertank was geknapt. Die avond hebben we lama uitgeprobeerd. Nou geen aanrader. Taai, taai en taai. Bovendien vindt Ilse ze er zo lief uizien dat ze uit principe geen lama meer wilde eten. De Laatste dag zouden we dan eindelijk de beroemde zoutvlaktes van Salar de Uyuni gaan bekijken, dit is namelijk het hoogtepunt van de reis. Met de drie chauffeurs van het tourbureau afgesproken dat alle drie de groepen de volgende ochtend om 5:30 uur zouden vetrekken om de zonsopkomst de gaan bewonderen. Wat bleek nu de volgende dag. Een chauffeur was om 5:30 uur aanwezig, maar onze Felix en een andere chauffeur waren nergens te bekennen. Andere groep is vertrokken en wij hebben met onze en de andere groep moeten wachten tot 8:30 uur totdat onze Felix en de andere chauffeur arriveerden. Al snel blijkt de oorzaak…dronken chauffeurs (dat is nu juist waar we zo voor gewaarschuwd waren). De auto lag vol met lege drankflessen. We hebben uiteraard om een verklaring gevraagd. Nou daar komt ie……: 1)we hadden om 8: 30 uur afgesproken, 2)ze wilden bij hun famile verderop slapen en de batterij van de auto had het begeven in de kou, 3) Zowel Felix als de ander chauffeur waren beiden jarig…..Zo kregen we nog een aantal verhalen te horen. Dit maakte ons alleen maar kwader. Uiteindelijk vertrokken naar Salar de Uyuni. Ons boze gevoel was op slag verdwenen bij het bereiken van de zoutvlaktes. Zo inmens (12.000 m2 en 20 meter diep), geweldig gewoon. Met name als er een laagje water op het zout ligt, lijkt het alsof je op een spiegel rijdt. Midden op de zoutvlaktes ligt Isla Pescadore, een eilandje met alleen maar metershoge cactussen wat we ook hebben bezocht, alsmede de beroemde zoutheuvels voor de export. Tijdens de lunch boden Felix en de andere chauffeur eindelijk hun excuses aan en gaven toe dat het hun fout was en verzochten ons geen klacht in de dienen, omdat ze anders hun baan kwijt zouden raken. Om 14:00 uur zijn we in Uyuni aangekomen. Conclusie: trip is een aanrader en chauffeurs moet je geluk mee hebben. In Uyuni hebben we gelijk een busticket voor de volgende dag gekocht naar Potosi, de zilvermijnenstad en tevens de hoogste stad (niet plaats) van de wereld. De volgende dag, 9 mei, verjaardag Erik, begon niet zoals gehoopt. Erik kon zijn ouders telefonisch niet bereiken, we konden geen geld wisselen omdat de bank opeens niet open bleek te zijn op het tijdstip dat op de deur stond, het ontbijt in het hostel werd een uur later geserveerd dan gepland. Resultaat, we moesten erg haasten om de bus naar Potosi te halen. Busrit bleek vervolgens geen 6 uur maar bijna 8 uur te duren. Welkom in Bolivia en prettige verjaardag. haha!!!! Plannen werkt hier niet, althans houdt een speling van bijna een uur aan en dan werkt het wel. Dit weten we dan ook weer voor de rest van onze trip. In Potosi heeft Erik zijn ouders wel kunnen bereiken (@home in Oldenzaal lag eruit die ochtend). Dat was een van de hoogtepunten van de dag, evenals alle mails die hij heeft gekregen. De rest van de avond was niet bijzonder. We merkten dat we erg moesten wennen aan de vele krioelende bolivianen en tot overmaat van ramp was het eten niet te eten. We hebben maar besloten om op tijd naar bed te gaan en de verjaardag maar te laten voor wat het was. We hadden toch gehoopt op een iets andere verjaardag, maar ja, bijzonder is het wel. Vandaag fit wakker geworden, na twee dagen eindelijk weer kunnen douchen (douchen is geen garantie in Bolivia hebben we gemerkt), lekker ontbeten. We merken dat we nu al aan de bolivianen zijn gewend en hebben vandaag rustig aangedaan. Fotoxb4s gebrand, heerlijk 4 gangen lunch gehad, geld gehaald, was weggebracht, heel veel gemaild en weblog ge-updated. We kunnen er weer tegen en hebben veel zin in Bolivia. Tot zo ver onze update. Fotoxb4s proberen we binnenkort op de site te zetten, maar internet is erg traag. Adios